All Time Greatest Hits

Whitesnake'ten sevgililer günü hediyesi.

2011-02-14T02:38:00.000-08:00

Yeni albümün ilk single'ı Love Will Set You Free'nin videosu bugünden itibaren izlenebiliyor. Tanıdık Whitesnake tarzıyla tekrar buluşuyoruz.

Ozzy Osbourne'dan Yeni Video: "Let It Die"

2011-01-25T15:15:00.000-08:00

Yeni Whitesnake Albümü: Forevermore

2011-01-18T14:13:00.001-08:00

Frontiers Records'tan çıkacak olan yeni albümün adı Forevermore olacak ve albüm Avrupa'da 25 Mart, Amerika'da ise 29 Mart'ta piyasaya sürülecek. Whitesnake'in 11. stüdyo albümü olan kayıtta David Coverdale, Doug Aldrich, Winger ve Alice Cooper'ın gitaristi Reb Beach, Ozzy Osbourne, Foreigner ve Billy Idol'ün davulcusu Briian Tichy ve bass gitarda da Michael Devin yer almuş. Albüm sonrası bir dünya turnesine çıkacaklarını da resmi sitede duyurmuşlar.

21 Şubat'ta ilk single Love Will Set You Free günışığına çıkacakmış.

Albümdeki şarkıların listesi de şöyleymiş:

Steal Your Heart Away; All Out Of Luck; Love Will Set You Free; Easier Said Than Done; Tell Me How; I Need You (Shine A Light); One Of These Days; Love And Treat Me Right; Dogs In The Street; Fare Thee Well; Whipping Boy Blues; My Evil Ways; Forevermore.

Sevgilerini sunuyorlar, falan filan, kaynak: bana gelen mail, çok havalıyım.

Music Challange

2010-11-26T08:18:00.000-08:00

2. gün

3. gün

4. gün

5. gün

6. gün

7. gün

8. gün

9. gün

10. gün

Tumblr Challange

2010-11-18T10:07:00.000-08:00

Tumblr diye başka bir blog sitesi daha var bildiğiniz gibi. Orda birtakım anketler yapılıyor insanlara yazacak konu veriliyor, blogger dünyasında sıklıkla karşılaştığımız mim gibi bir şey.

Orda şöyle bir şey buldum ve Tumblr'da yazacağım her post'u buraya da kopyalayacağım. Bu challange'ın konusu:

10 DAYS MUSIC CHALLANGE

Day 1- Your 10 favourite albums
Day 2- Your 9 favourite songs
Day 3- First 8 songs to come on shuffle
Day 4- Your 7 favourite bands
Day 5- Your 6 Favourite song covers
Day 6- 5 Bands for your dream gig line up
Day 7- Your 4 guilty pleasures (Artists or songs)
Day 8- Your 3 favourite vocalists
Day 9- Your 2 favourite music videos
Day 10- Your all time favourite gig

Bu da ilk günkü ilk yazım:

1. GÜN - FAVORI 10 ALBÜM

1 - Camel - Rajaz. Bu albümün bir devenin bir çölü geçerken izlediği ritmi izleyecek şekilde oluşturulduğunu biliyor muydunuz? İçinde Rajaz, Straight To My Heart ve Lost And Found gibi üç tane de dünyanın en güzel şarkılarını bulundurduğunu peki? Progresif rock’ın en güzel örneklerinden biri, bir de tam bir yol albümü, evde yalnız başına dinlemelik bir albüm aynı zamanda, yolculuk albümü gibi bir şey işte, kendi içine de yolculuk olur, her türlü olur.

2 - Pink Floyd - The Division Bell. Neden bilmiyorum benim favori Pink Floyd albümüm The Wall, Wish You Were Here, Animals ya da Darkside Of The Moon değil de Division Bell. İçinde Coming Back To Life ve Keep Talking olduğu için olabilir, Poles Apart’ın hayatımda özel bir yeri olduğu için olabilir ya da kapağı büyülü olduğu için de olabilir. Wish You Were Here ve Division Bell kapışırlar ama Division Bell hem benim ikinci favori albümüm hem de favori Pink Floyd albümüm.

3 - Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part. Nick Cave’in gözümde bir tanrı oluşu ve bu albümün de Nick Cave tarihinin Murder Ballads’la birlikte en sakin albümü oluşu bu albümü üçüncü favori albümüm yapıyor sanırım. Nick Cave’in dine, hayata, aşka dair sorgulayan ve sert şarkı sözleri de en çok bu albümde vuruyor. Bir de albüm As I Sat Sadly By Her Side ile başlıyor daha ne olsun!

4 - Deep Purple - The Book Of Taliesyn. Deep Purple’ın en sevdiğim zamanı ilk üç albüm zamanı. İlk üç albüm içinde en sevdiğim albüm de The Book Of Taliesyn. Taliesyn’in hikayesini de Blogger’daki bir blog yazımda anlatmıştım hatta daha önce, http://sweetie-leaf.blogspot.com/2010/03/sanssz-secimler.html… Ayrıca bu albümün kapağını da çok seviyorum. Albümlerin kapakları da benim için etkili oluyormuş bu arada bu challange sayesinde bunu da fark etmiş oldum.

5 - Led Zeppelin - Led Zeppelin III. Yok abi, direkt kapak etkili benim için. :) Tabi ki sadece kapak için değil, içinde That’s The Way ve Tangerine de bulunduğu için favori albümlerimden biri de Led Zeppelin III. Ayrıca bu da Immigrant Song ile başlıyor ki zamanında arkadaşlarımın müzik grubundan bu şarkıyı cover’lamalarını isteye isteye bassçıyla davulcudan bol küfür yemişliğim var.

6 - Mick Harvey - Two Of Diamonds. Nick Cave’in Bad Seeds’ten silah arkadaşı Mick Harvey’nin solo albümü. Vallahi normalde post-rock sevmem, illet olurum, post-rock dinleyeceğime on defa Lady Gaga dinlerim. Ama Mick Harvey’nin post-rock albümüne karşı koyamıyorum arkadaş, gel beni dinle diyor başladığı gibi. Çok başka bir havası var, sanki Nick Cave’de biraz eksik olan aşk ve duygusallık temaları Mick Harvey sayesinde tamamlanıyormuş da biz bunu eskiden fark etmiyormuşuz, bu albüm sayesinde fark etmişiz gibi bir şey. Bir de multi-müzisyen albümlerini çok severim, adam hem söz yazıyor, hem besteliyor, hem gitarı, hem piyanoyu, hem davulu çalıyor, back vokalleri de üstüne kendisi kaydediyor falan, emek var albümde hehe.

7 - Shadow Gallery - Tyranny ve Queensryche - Operation: Mindcrime. En sevdiğim konsept albümlerden biri Tyranny. Sadece öyküsü yüzünden bile seviyorum ki içinde öyküsünden çok bir de müzisyenlik dersi var. Çok benzer bir öykü Operation: Mindcrime’da da var ve ondaki müzik Tyranny’dekinin biraz daha ötesine geçiyor. İkisi de konsept albüm, ikisi de progresif metal, ikisi de birbirinden güzel, ayıramadım. :(

8 - Jeff Buckley - Grace. Neden favori albümlerimin içine girdiğini uzun uzun açıklamama gerek yok: Leonard Cohen’in Hallelujah’ının aslından güzel cover’ı, Lilac Wine, Lover, You Should’ve Come Over, Eternal Life… Dört şaheser var içinde, onda dört. Geri kalan altı şarkı da şaheserden sadece bir adım geri.

9 - Red Hot Chili Peppers - By The Way. Bana göre Red Hot Chili Peppers diskografisinin en olgun ve en “olmuş” albümü. Bir de bu albümde her şeyi bulabilirsiniz, John Frusciante ve Anthony Kiedis kendilerini bu albümde hiç tekrar etmemişler diyebilirim, ska bir şarkı bile var albümde, Kiedis’in en güzel vokalleri, Frusciante’nin de en güzel soloları var. Aslında Frusciante’nin en güzel solosu I Could’ve Lied’ta ama o sanırım başka bir challange maddesinin konusu ve o şarkı bu albümde değil, nerden aklıma geldi bilmem.

10 - The Beatles - Help!. Help!, benim favori Beatles albümüm. İlk on albüm sıralamasına başka albümler de koyabilirdim ama sırf Beatles olmadan olmaz diye düşündüğüm için onuncu albüme de Help! diyorum.

2010-06-14T17:43:00.000-07:00

Burdan John Frusciante'nin Red Hot Chili Peppers sonrası ilk kaydedilmiş işine ulaşabilirsiniz. The Mars Volta'dan hatırladığımız Omar Rodriguez'le birlikte enstrümantal bir albüm yapmışlar. Verilen linke tıklayarak ücretsiz indirebilirsiniz albümü.

İyi dinlemeler.

Taze Taze

2010-06-07T17:06:00.000-07:00

IRON MAIDEN - EL DORADO

RUSH

OZZY OSBOURNE - LET ME HEAR YOU SCREAM

Pilli Bebek

2010-06-02T17:06:00.000-07:00

Pilli Bebek, Türkçe sözlü rock müziğin en güzel örneklerinden biri bana göre. 1993 yılından beri müzik yapan Ankaralı grubun iki albümü var: Uyandırmadan ve Olsun. Özellikle Olsun, gayet olgun, duygu yüklü ve sağlam bir albüm. Üç kişiden oluşan grupta vokal ve gitarda Cem Kısmet, bas gitarda Emre Yalçıntaş, davulda da Emre Günaydın var. Canlı performanslarında da albümdeki kadar temiz bir sound yakalayabilen gruplardan olmaları da gözümüzde değerini arttırmaktadır bu grubun.

Hemen bir örnek verip uyarıyorum, şarkıları ruhunuzda derin etkiler bırakabilir:

Bu da grubun güzel websitesi: http://www.pillibebek.com.tr/

İyi dinlemeler.

To Live

2010-05-24T12:12:00.000-07:00

Ikiru surekli olarak midesinden rahatsızlar ceken , durust Namuslu ve yıllardır çalışmaktan başka bir şey yapmamış bir devlet memurunun 6 ay sonra öleceğini öğrenişinden sonra yaptıklarının hikayesini anlatan bir Akira Kurosawa filmidir. Mide agrıları çeken, yediklerini surekli kusan Watanabe, tahlil sonuclarını almak için sırada beklerken biraz zevzek ve patavatsız gorunumlu bir adam tarafından lafa tutulur. O adam belirtilerin hastalıgıyla aynı oldugunu bilmemesine ragmen Watanabe’yi korkutur ve ona son olarak şunları söyler : “Mide kanseri ölüm fermanıdır... hastalığın pençesine düşenler en fazla 1 yıl sonra ölürler.”

Dünyanın en gürültülü müziğinin krallarından, “Tanrı” takma isimli Ronnie James Dio geçtiğimiz geçtiğimiz Pazar gecesi aramızdan ayrıldı. Holy Diver gibi , Heaven and Hell gibi , Long Live Rock’n’Roll gibi bir album çıkaramıycaktı. Böyle bir beklentim de yoktu zaten. Tek beklentim o kendi deyimiyle EJDERHA’yı yenmesiydi. Kaçıracağım Heaven and Hell konseri için “tekrar” gelir demek isterdim ama o şu an asla izleyemeyeceğim muzisyenler listesinde, Freddie Mercury ve Jimi Hendrix’le birlikte en yuksekte...

Elf , Rainbow, Dio ve Black Sabbath’ın gibi dev grupların vokal yukunu ustlenmesinin yanı sıra Hear’n Aid gibi sosyal sorumluk projesine imza atmış ve Killing The Dragon’da “Throw Away The Children” ile Rock’n’Roll çocuklarına , özellikle onu terketmeyenlere ciddi mesajlar vermiştir. Diğer efsane isimlere nazaran daha çok “biz” kullanır. Belkide en çok sevdiğim özelliği buydu. Bu nedenlerden ötürü o muhteşem ses hic tanışmadıgım amcamın sesi gibi gelirdi bana çoğu zaman. Tenacious – D ve MeatLoaf ile yaptığı Kickapoo duet’ini dinler ve klibi izleyebilirseniz ne demek istedigimi daha iyi anlarsınız.

Ölümü çok ani oldu. Zaten hastaydı diye üzülmekten çok, kurtuluyor diye seviniyorduk. Hızlıca çekilen yarabandı acıyı azaltır tezi demek ki ani ölümlerde etkili olmuyor. Aksine perişan ediyormuş. Oysaki farkına varmadıgımız ve yavaş yavaş ölen, iyice can çekişen bir Rock’n’Roll var gözlerimizin önünde. Ne yazık ki kimse bunun farkında değil. Facebook’ta ve Twitter’da ölüm mesajları bile yazılmayacak.

Ronnie James Dio

2010-05-16T13:45:00.000-07:00

Bugün resmi web sitesinde eşinin ağzından yapılan açıklamayla öldüğü duyurulmuştur. Kelimeler bugünlük yetersiz kalıyor, sadece haber niteliğinde bir post olacak bu, hepimizin başı sağolsun.

Today my heart is broken, Ronnie passed away at 7:45am 16th May. Many, many friends and family were able to say their private good-byes before he peacefully passed away. Ronnie knew how much he was loved by all. We so appreciate the love and support that you have all given us. Please give us a few days of privacy to deal with this terrible loss. Please know he loved you all and his music will live on forever.
- Wendy Dio

Muhteşem Tina

2010-04-12T08:07:00.000-07:00

Aslında muhteşem Ike ve Tina demem gerekirdi çünkü şimdi anlatacağım şeyleri Tina Turner, Ike Turner'la birlikte yapmış.

Hepimizin Led Zeppelin'den dinleyip çok sevdiğimiz bir Whole Lotta Love var hani, o şarkıyı Tina Turner da söylüyor: Whole Lotta Love - Tina Turner.

Daha bitmedi. Deep Purple'ın The Book Of Taliesyn albümünde bir River Deep, Mountain High şarkısı vardır. O şarkı da Ike & Tina Turner bestesidir ve Deep Purple cover'lamıştır. Şarkının Tina Turner sesinden orjinali: River Deep, Mountain High - Ike & Tina Turner.

Hala bitmedi. The Beatles klasiği Come Together da yine Tina Turner'ın sesiyle de hayat bulmuş. Come Together - Tina Turner.

Şimdi Tina Turner'ın Ike Turner'la yaşadığı inişli çıkışlı evliliğin, bu evliliğin Tina Turner'a kattıkları ve ondan götürdüklerini anlatan film What's Love Got To Do With It'i benim için tekrar izleme zamanıdır. Bir kasaba kızından bir rock'n roll starı nasıl yaratılır bir kez daha görmek istiyorum, size de tavsiye ederim.

Bu da o filme adını veren şarkı: What's Love Got To Do With It - Tina Turner.

Release The Dragon!

2010-04-09T17:42:00.000-07:00

Kanser haberini aldığımız günden beri kanlı canlı, ayakta görmeyi beklediğimiz Ronnie James Dio, 2010 Revolver Golden Gods Award'ta ödülünü kabul ederken.

Sonunda iyileştiğini öğrendik, ne mutlu.

2010-04-09T17:13:00.000-07:00

2010 Blog Ödülleri Efes Pilsen Kültür ve Sanat Blogları kategorisinde All Time Greatest Hits de adaylar arasında, oy vermek için sol köşedeki banner'dan ilgili sayfaya ulaşabilirsiniz.

2010-04-08T15:39:00.000-07:00

Accept - No Time To Lose

Jane's Addiction'a Yeni Kan

2010-04-03T06:16:00.000-07:00

En son Slash'in albümüne katkıda bulunmasıyla ismini andığımız Duff McKagan artık Jane's Addiction bassçısıymış, grubun official website'si bunu şu şekilde duyurmuş:

Perry Farrell, Dave Navarro and Stephen Perkins officially welcomed Duff McKagan to JANE’S ADDICTION as their new bassistPerry Farrell, Dave Navarro and Stephen Perkins officially welcomed Duff McKagan to JANE’S ADDICTION as their new bassist

Jane's Addiction Amerikalı bir alternatif rock grubu, son bass gitarist Eric Avery iken bass gitarist değişimleri sırasında Red Hot Chili Peppers'tan tanıdığımız Flea da bir dönem bass gitar çalmıştır grupta.

Nasıl bir tarzları var diye merak edenler için geliyor:

Slash'ten "Slash"

2010-04-02T05:04:00.000-07:00

Kendi adını taşıyan solo albümünün preview'inde bile divanı masayı kırdığım Slash'in bu albümü internete düştü sonunda. Hemen yorumlarımla birlikte albümü tanıtayım dedim ben de.

Albüm Izzy Stradlin'in eşlik ettiği Ghost adlı şarkıyla açılıyor, Ghost'un vokalini The Cult'ün vokalisti Ian Astbury yapıyor. Ardından tanıdık bir ses duyuyoruz: Ozzy Osbourne'lu Crucify The Dead. Crucify The Dead çok iyi bir şarkı olmuş zaten. Ardından da Black Eyed Peas'in kadın vokali Fergie'nin söylediği Beautiful Dangerous geliyor. Fergie'nin sesinin çok güçlü olduğunu ve rock'n roll söylemesi gerektiğini düşünmüştüm hep, Slash de böyle düşünmüş demek ki. Üstelik çok da güzel olmuş. Fergie rock'n roll tarzında bir albüm çıkarsa alırım, o derece sevdim sonucu.

Myles Kennedy'nin söylediği Back From Cali'den sonra yine çok tanıdık bir ses, Chris Cornell ve hayat verdiği şarkının adı Promise. Chris Cornell'in muhteşem söylediği şarkıdan sonra Andrew Stockdale'in söylediği By The Sword geliyor.

Maroon 5 vokali Adam Levine'in söylediği Gotten sanırım albümün en zayıf halkası. Belki o tarz ince sesli, mızıldanan erkek vokali sevmediğim için ben kişiselleştiriyor da olabilirim, Maroon 5'i de sevmem zaten. Ama bu zayıf halkadan sonra Lemmy'nin söylediği Doctor Alibi zaten yine toparlıyor albümün hızını. Sonrasında Slash'e yine eski silah arkadaşlarından Duff McKagan'ın eşlik ettiği ve Dave Grohl'ün davullarını çaldığı Watch This geliyor. Yine çok iyi bir şarkı daha, enstrümantel olan bu şarkıda, Duff'la Slash'in uyumuna Grohl'ün de epey yakıştığını görüyoruz.

Sonra Kid Rock'ın söylediği I Hold On geliyor. Bu şarkı da bana Steven Tyler'la Santana'nın çalışmasını hatırlattı, Slash bu şarkıları bestelerken kimin söyleyeceğine göre bestelemiş olmalı dedim içimden, herkes söylediği şarkıya çok yakışmış çünkü.

M. Shadows'un söylediği Nothing To Say'i Ozzy söyleseydi nasıl olurdu diye düşündüm dinlerken epey. Diğer şarkılardan daha sert bir şarkı bu. M. Shadows'un grubu Avenged Sevenfold da zaten bir metal grubuymuş. (bu albümden sonra dikkatimi çekti açıkçası, Black Sabbath gibi bir grup bekledim, acaba nasıl bir grup?) Sonrasında da Myles Kennedy'nin söylediği Starlight geliyor, Myles Kennedy ayrıca bu albüm sonrası yapılacak turnenin de vokali olarak Slash'le birlikte turneye katılacak ve kendisinin asıl grubu Alter Bridge. Starlight da çok Guns 'N Roses'vari rifflerle başlıyor açıkçası Guns 'N Roses'ı özlediğimi fark ettiğim şarkı oldu bu da. Ayrıca Myles Kennedy'nin Coverdale'vari vokali de çok hoşuma gitti. Sanki Coverdale bir Guns şarkısı söylese nasıl olur diye eşeğin aklına karpuz kabuğu düşürmek için yapılmış bir şarkı gibi haha!

Sonraki şarkı Saint Is A Sinner Too, Rocco DeLuca and The Burden isimli bir indie grubunun vokali Rocco DeLuca tarafından seslendiriliyor. Bu da çok farklı bir şarkı olmuş ama yine de şimdilik albümün diğer bir zayıf halkası gibi duruyor. Dinledikçe güzelleşmezse tüm o akustik gitar kozuna rağmen pek akılda kalmıyor, o kadar dokunmuyor insanın içine, bir taraflarımızı kıpır kıpır etmiyor. Belki solosu... Zaten bir Slash albümünden sololar dışında ne bekliyorsun ki diye sorabilirsiniz ama Slash solosu dinlemek istediğimde Slash's Snakepit dinliyorum, açıkçası kendisi bu kadar iyi ismi topladıktan sonra çok iyi bir albüm beklemek de benim hakkım.

Tabi ardından yine sevdiğimiz bir isim gelerek heyecanımızı yine arttırıyor: Iggy Pop'un söylediği We're All Gonna Die başlıyor. Iggy Pop da Slash'in yüzünü kara çıkarmıyor, Slash de Iggy Pop'un ve ikisinin de tarzına çok uygun bir şarkı dinliyoruz. (Çok beğendim çok!)

Asıl albüm burda bitiyor. Sonra kimi ülkelere göre çıkacak bonus track'ler geliyor, onların kritiği sonra...

Alice Cooper, Flea, tekrar Fergie ile birlikte çalınan Paradise City de bonuslar arasında.

Ayrıca tüm kritik boyunca yazmadığım şekilde, Slash'in performansından bahsetmek gerekirse... Slash's Snakepit'te sadece Slash'in sololarını dinliyorduk, Velvet Revolver Guns 'N Roses devamı gibiydi zaten, bu solo albüm hem grup müziğine yatkın, hem de Slash'i güzelce dinleyebileceğimiz bir albüm olmuş. Üstelik Slash'in daha önce konuk sanatçı olduğu, solo attığı, sahneye çıktığı pek çok müzisyenin katkıda bulunması albümü çok yukarılarda başlatıyor yarışa, beklediğimizi de alıyoruz fazlasıyla. Sadece akıllardan Michael Jackson'u kaybetmeseydik onun da sesini duyar mıydık diye geçmiyor değil. Bir de benim gözlerim Lenny Kravitz'i de aradı credits'te, Lenny Kravitz de kendi albümüyle ilgilendiğinden yok ama.

Çok iyi bir albüm çok. Chickenfoot'tan beri ilk kez bu kadar heyecanlandım.

Herkese iyi dinlemeler.

Not: Bu yazı üyesi olduğum Deurock forumunda da yayınlanmıştır.

Beatles'tan gönüllerin albümü.

2010-04-01T14:18:00.000-07:00

Daha önce bu blogda Ringo Starr'ın vokal yaptığı bir Beatles şarkısının videosunu paylaşmıştım. Act Naturally'nin ait olduğu albüm Help!. Sonunda ünlemiyle birlikte...

1965 yılında piyasaya sürülen albüm, Rolling Stones'un tüm zamanların en iyi 500 albüm listesinin içindeymiş. Albümle aynı adı taşıyan şarkı, bir yardım çağrısı için çok neşeli bir melodiye sahip. Sonradan Deep Purple da bu şarkıyı Shades of Deep Purple albümünde yavaşlatılmış ve melankolik bir hava katılmış şekilde yorumlayacak ve John Lennon'dan "Bu şarkıyı aslında biz de böyle yapabilirmişiz, böyle çok güzel olmuş." yorumunu alacaktır... Beatles dinleyicilerin müziğe bakış açılarını değiştirebilecek büyük bir gruptu. Hüzünlü sözlerin sadece hüzünlü melodilerle, neşeli sözlerin de neşeli melodilerle olması gerektiği önyargısını kıracak kadar cesur, dinleyicilere duygu sömürüsü yapmadan da naif bir melankoli havası yaratabilecek kadar da içimizdendi. İçimizdenmiş... Yaşım ne yazık ki ancak annemi tam döneminde bir Beatles hayranı yapabiliyor. Ki annem de Beatles hayranıymış zaten her yaşıtı genç kız gibi. Ne güzelmiş o dönemler zaten...

Açılış şarkısı Help'ten sonra yine dilimize dolanacak şarkılar The Night Before, You've Got To Hide Your Love Away, You're Going To Lose That Girl, Ticket To Ride, Act Naturally, It's Only Love, You Like Me Too Much, I've Just Seen A Face ve Yesterday...

Rock müziği seven herkesin dinlemesi gereken bir albüm Help. Beatles severlerin de arada atlamaması gereken bir albüm. Her duyguya hitap edebilen, insanın içini ısıtan, size arkadaşlık eden bir albüm. Bana göre Beatles'ın en iyi albümü hatta, fazlasıyla kişisel ahkamlarım oluyor bu blogda bazen, bu da onlardan biri.

Hiç eskimeyecek bu albümü şimdiye kadar dinlemediyseniz dinleyin...

Red Hot Chili Peppers: Gözümüzün önünde büyüyen adamların müziği

2010-03-26T08:24:00.000-07:00

Herkesin hayatının bir grubu olur, benimki de Red Hot Chili Peppers sanırım.

Yaptıkları müziğin kökeninde funk var, buram buram funk hem de, kendini belli ediyor oldukça. Fakat biraz daha piyasaya yönelik şarkılar yapmaya başlıyorlar yaşları ilerledikçe, şimdiki tarzlarına funk soslu alternatif rock denilebilir.

Lise yıllarından beri beraber müzik yapan iki insanın hala birlikte müzik yapmaktan zevk alabiliyor olması her zaman hoşuma gitmiştir. Bass gitarist Flea lakaplı Micheal Balzary ile vokalist Anthony Kiedis, grubu 1983 yılında kuruyorlar, yanlarındaki diğer isimler de Hillel Slovak ve Jack Irons. Önce sadece geyik yapıp okul konserlerinde sahne almak üzere kurdukları grubun adına Tony Flow And the Miraculously Majestic Masters of Mayhem diyorlar.

Sonra işler büyüyor ve isimlerini bir blues şarkısı olan They're Red Hot adlı şarkıya gönderme yaparak Red Hot Chili Peppers olarak değiştiriyorlar. Bu isimle çıkardıkları EP, ardından diğer iki albümden sonra adları California çapında duyulmaktan ziyade Amerika'nın her yerinde zikredilir oluyor. Gitgide ünlenen her gruptaki arkadaşlıklar bozulurken Red Hot Chili Peppers üyelerinin bir kısmı aynı evde yaşıyorlar, hala geyik yapmak ilk amaçları... Derken ilk kayıp Hillel Slovak oluyor grupta, Anthony Kiedis'in ev arkadaşı olan gitarist, evde aşırı dozda uyuşturucudan ölü bulunuyor. Bu olay grubun ilk sarsıcı olayı... Bunun üzerine grubun diğer uyuşturucu bağımlısı üyeleri de rehabilitasyona giriyorlar, acılarını bastırıyorlar, Jack Irons böyle bir olayın ardından müzik yapmak istemediğini söyleyerek gruptan ayrılıyor ve grup bir aradan sonra şu kadroyla yeni albümü çıkarıyor: John Frusciante ve Chad Smith, Flea ile Anthony'e katılıyorlar. Albümün adı Mother's Milk ve bu albümle kendi sound'larını yakalamış oluyorlar. Hele arkasından gelen Blood Sugar Sex Magik artık grubu dünya çapında ünlü bir rock grubu yapıyor.

Funk, punk ve yer yer rap müzikten etkilenen bir rock türü keşfeden grup, mainstream de dediğimiz "piyasa işi" şarkıların da formülünü keşfediyor artık, Under The Bridge ve Give It Away'in başarısından sonra yüzlerini biraz daha piyasaya dönüyorlar. Bu dönüş imajlarına da yansıyor. Uzun saçlı, dövmeli ve kaslı adamlar saçlarını kestiriyorlar, çıplak kaslarının üzerine birer tişört giyiyorlar, daha sevimli gülümsemeye başlıyorlar albüm kapaklarında...

Ancak grup ikinci kaybını da yeni albüm hazırlığındayken veriyor. Grup, Hillel Slovak'ın ölümünden sonra yaş olarak kendilerinden epey küçük bir gitarist almanın ceremesini, gitaristin eskiden en sevdiği grupta çalmayı kaldıramaması sonucu uyuşturucuya ve strese kapılmasıyla yüzleşerek çekiyor. John Frusciante sorunlarını arkadaşlarına açıyor ve bir süre Red Hot Chili Peppers'ta olmak istemediğini söylüyor. Bunun üzerine yeni albüm One Hot Minute'te Jane's Addiction gitaristi Dave Navarro ile çalışılıyor.

Navarro'nun gruptaki varlığı bir albümden fazla olmuyor ve bu arada iki solo albüm yapmış, uyuşturucu sorununu halletmiş ve şöhretin getirdiği gücü müziği dışında başka bir şeye yansıtmaması gerektiğini öğrenmiş olan Frusciante gruba geri dönüyor. Ve altın dönem: Californication.

Yaptıkları en olgun, en başarılı, en güzel albümü yapıyorlar. Şarkılar ve videoklipler ödüller alıyor, müzikal olarak kendilerini daha iyi tanıyorlar, geride kalmış yönlerini daha çok ortaya çıkarmaya başlıyorlar, Frusciante'nin geri vokalleri, Flea'nın bass teknikleri gelişiyor, Kiedis'in vokali kişiliğini buluyor ve bu albümden sonra yine Californication'un devamı sayılabilecek başarıda By The Way geliyor.

Ardından son albüm Stadium Arcadium sonrası Frusciante yeniden gruptan ayrılarak yerini Josh Klinghoffer'e bırakıyor.

Chad Smith'in diğer projesi Chickenfoot da Joe Satriani ve Sammy Hagar'ı barındıran bir all star hard rock grubu. Frusciante de solo projelerine devam ederken Flea ile Anthony Kiedis de ailelerine zaman ayırıyorlar. Yeni bir albüm için çalışacaklarını söyleseler de bir duraklama devrinde oldukları kesin.

Kişisel tavsiyelerim By The Way ve Californication albümleridir elbette.

2010-03-21T07:25:00.000-07:00

Guns 'n Roses'in eski gitaristi olarak tanıdığımız Velvet Revolver ve Slash's Snakepit gitaristi Slash'in son albümünün preview'ü düşmüş nete.

Kimlerle çalıştığını video ilerledikçe görmek istiyorsanız bundan sonrasını okumayınız, ben videoda gördükçe "Ay ay ay, yaşasın, yok artık, ay ay..." diye kademeli kademeli sevindim. Yok bir anda overdose halinde alacağım sevinci derseniz:

Ozzy Osbourne, Alice Cooper, Lemmy Kilmister, Iggy Pop, Chris Cornell, Dave Grohl, Duff McKagan, Izzy Stradlin, Kid Rock, Cypress Hill, Fergie ve birçok şarkıcı, bass gitarist ve davulcu Slash'in bu solo albümünde konuk sanatçı olarak yer almaktalar.

Ah ah heyecandan öleceğim şimdi.

Jesus Christ Superstar

2010-03-21T02:29:00.000-07:00

"İşte müzik bu." dedirten müzikallerden biri Jesus Christ Superstar.

Wikipedia'dan müzikalin bilgisini de alabilirsiniz. Ben de albüm hakkında bir şeyler yazacağım.

İki perdelik oyunun iki albümden oluşan bir soundtrack'i var, sonradan filmi de çekilen Jesus Christ Superstar'a belki de benden daha yakınsınızdır, ben filmi izlemedim (izleyemedim, sıkıldım ne yazık ki) ancak 1970'te müzikal için piyasaya sürülen soundtrack albümünde Jesus'un söylediği tüm parçaları Deep Purple ve Black Sabbath'tan tanıdığımız Ian Gillian söylüyor. Sesini bir soundtrack albümle hatıra olarak bırakmış olmasa da Sebastian Bach da (Evet Skid Row'daki!) 2002'deki bir Jesus Christ Superstar turunda Jesus olarak görev almış. İnternette ve piyasada bulabileceğiniz soundtrack albümünde duyduğunuz ses Ian Gillian'a ait. Diğer isimler Judas'ın şarkılarını söyleyen Murray Head, Mary Magdalena'nın şarkılarını da Yvonne Elliman söylüyor.

Hair müzikalinden sonra bu tarz müzikallere ilgi duyanlara, Hair'in soundtrack'ini dinleyip sevmiş olanlara tavsiye edilebilecek bir albüm, tarzı rock opera, piyano, gitar, davul ve vokal destekli bir müzik bekliyor sizi. Müzikalin bestecileri Andrew Lloyd Webber ve Tim Rice. Zaten Andrew Lloyd Webber çok başarılı 13 müzikale imzasını atmış bir besteci, çalışmalarının olduğu müzikaller arasında Cats, The Phantom of the Opera, Evita da var Jesus Christ Superstar dışında.

The Beatles - Act Naturally

2010-03-12T09:14:00.000-08:00

Aslında bu bloğu sadece video ve şarkı paylaşmak için değil, paylaştığım şarkılarla ilgili iki kelam da etmek için kullanacaktım ama madem elimde paylaşmak için böyle bir yer var.

Ben bu şarkıyı çok severim. Ringo Starr'ı da çok severim. Beatles'ı zaten çok severim.

Buyrun siz de sevin.

2010-03-09T17:22:00.000-08:00

Şarkı, Anthony Kiedis'in rehabilitasyon terapisti ve aynı zamanda arkadaşı olan Gloria Scott adlı bayanın ölümü üzerine yazılmış.

Red Hot Chili Peppers, bence en renkli, insanı hiç sıkmayan rock gruplarından biri. Bu şarkıysa şimdiye kadar dinlediğim en iyi b-side şarkısı. Çok gizli kalmış bir şarkı, videosu yok, hit değil. Paylaşmak istedim.

Şarkının içinde bulunduğu By The Way albümü ise çok şey vaad eden bir albümdü, lisedeki ilk yıllarımda aldığım bu albümü ilk dinleyişimin üzerinden 8 yıl geçmiş ve bilgisayarıma atılan format sonrası edindiğim ilk mp3 halindeki albümlerden biri de bu oldu. Dinlemekten sıkılmıyor insan, gerçekten. Uzun süre dinlemediğinde de özlüyor üstelik, By The Way (belki de benim kişiselleştirmemden kaynaklanmaktadır ama...) uzun süre görmediğiniz, görünce çok sevindiğiniz eski bir arkadaşınız gibi sanki. Çok sıcak davranıyor her görüşmenizde.

Tangerine

2010-03-01T17:58:00.000-08:00

Led Zeppelin - Tangerine

Bu şarkı beni her dinlediğimde mutlu eder.

Belki sizi de eder.

Bir Garip Kadın: Tori Amos

2010-02-28T19:50:00.000-08:00

1963 doğumlu, asıl adı Myra Ellen Amos olan Tori Amos, dünya çapında hayranları olan bir bayan şarkıcı. Arkadaşlarım arasında gözlemlediğim kadarıyla bu kadını seven çok seviyor, sevmeyen ise hiç ama hiç katlanamıyor. İlginç bir şekilde müziğini öyle çok sevmeyip kendisine sempati beslediğim için objektif bir yazı yazacağımı sanıyorum.

Öncelikle kendisinin ismini ve fotoğrafını bir müzik dergisinde görmüştüm çocukken, muhtemelen Blue Jean'di dergi, orda "Metalcilerin yengesi Tori Amos" deniliyordu hakkında. Kafam karışmıştı, muhtemelen eşi bir metal grubunun üyesi falandır diye düşünmüştüm. Yıllar geçti, üniversite yıllarımda dinlemeye başladım Tori Amos'u, hala anlamam neden metalcilerin yengesi olduğunu. Sonradan araştırdığımda kendi halinde bir ses teknisyeniyle evli olduğunu öğrenmiştim hatta, bu evliliğinden bir kızı da var Amos'un. Şarkılarını hep yaşadıklarını dışa vurmak için kullandığından, evliliği, hamileliği ve kızıyla ilgili hissettiklerini de dinletiyor kendisi şarkılarıyla.

Bir gün internet başında pineklerken "Tori Amos piyano çalıyor ve şarkı söylüyor, üstelik kadın, kadın sesini severim, neden hiç albümü yok bende?" diye düşünmüştüm, sadece VH1'da ve MTV'de gördüğüm kadar şarkısını biliyordum. Hangi albümünü indirsem de dinlesem diye kararsız kaldığımda müzikle ilgilenen ve tavsiyelerine güvendiğim arkadaşlarıma sormaya başladım, her arkadaşımdan aldığım cevap aynıydı, "Sevmem, dinlemem, bilmiyorum, ilgilenmiyorum, sadece eskiden tecavüze uğradığını biliyorum kendisinin." Meğer etrafımda o zamanlar Tori Amos dinleyen yokmuş (şimdi de pek az gerçi) ama tecavüze uğradığını herkes biliyormuş. Ben bilmiyordum. "Müziğinin önüne geçmesi acıymış ne kadar haber değeri taşısa da..." diye düşündüğümü hatırlıyorum. Meğer müziğinin önüne geçmemiş, müziklerinden biri olmuş bu olay: Me and A Gun

Tori Amos'un müziği sizi bir yerlere alıp götürüyor evet. Ama kendisini çok tekrar da ediyor. Şarkılarının pek çoğunu birbirinden ayıramıyorum mesela. Ses tonunu hep aynı şekilde kullanıyor, hep aynı gamlar üzerinden yapıyor bestelerini, hep aynı piyano tonları, tuşeleri bile genelde aynı oluyor şarkılarında, şarkılar kendi içinde hızlanıyor, yükseliyor, yavaşça yere iniyor, yavaşlıyor yavaşlıyor ve bitiyor genelde. Ve en başarılı şarkıları Crucify, A Sorta Fairytale gibi şarkıları bu döngüyü kıran sayılı şarkılarından. Daha çocuksu şarkıları, delirmeye daha çok yaklaşan şarkılarını, duygusal şarkılarından, sızlanan şarkılarından daha çok seviyorum ben.

Delirmeye daha çok yaklaşan demişken, Tori Amos'un Neil Gaiman'la olan arkadaşlığından da bahsetmek istiyorum. Gaiman, fantezi edebiyatının usta yazarlarından, çok geniş bir hayalgücü olan Gaiman'ın yazdığı hikayelerden biri, bir çizgiroman serisinde hayat buluyor: Sandman. Sandman'e göre, Endless ailesi, dünyanın en güçlü ailesi, bu ailenin yedi üyesi var ve her biri bir duyguyu veya kavramı kontrol edebiliyor. Rüyaları, hazzı, umutsuzluğu, kaderi, ölümü, yıkımı temsil eden kardeşlerin yanında bir de deliliği temsil eden birisi daha var: Delirium. Delirium, eskiden Delight adını taşırken, yaşadığı bir olay karşısında geçirdiği travmadan sonra adı Delirium olmuş. Bu karakteri yaratırken Neil Gaiman'ın tamamen Tori Amos'tan esinlendiği söylenir ve hatta yazar tarafından da zımnen kabul edilir. Delirium'u görmek isteyeceğinizi tahmin ediyorum bu yazılanlardan sonra:

Piyano müziğini, kadın vokalleri, yumuşak ve yavaş şarkıları sevenlere öneririm Tori Amos'u. Sert müzikten hoşlananlara ya da pek kadın mıymıyı çekemeyenlere ise hiç gelmez.

Bir de eğer şaşırmak isterseniz de Tori Amos'un cover'larını dinleyebilirsiniz. Tori Amos cover yapmaz, bir şarkıyı alır ve onu çekerek, uzatarak, arasına piyano serpiştirerek, bağırarak, ağlayarak, bambaşka bir şarkı yapar. Gerçekten şaşırırsınız, Led Zeppelin'in Whole Lotta Love'ını söylediği kaydını dinlediğimde, gerçekten uzun bir süre o şarkıyla Whole Lotta Love arasında bir bağlantı kuramamıştım. Ancak başarısız değil cover konusunda, çok kişi sevdikleri rock'n roll şarkılarını piyanolu ve yavaş olarak dinlemekten hoşlanmasalar da bence çok başarılı cover'lar yapmış Tori Amos:
Leonard Cohen - Silent All These Years
Nirvana - Smells Like Teen Spirit
R.E.M. - Losing My Religion
Led Zeppelin - Whole Lotta Love
Roberta Flack - Killing Me Softly
Depeche Mode - Enjoy The Silence
Leonard Cohen - Famous Blue Raincoat ve daha niceleri... Konserlerinde de daha önceden hiçbir yerde söylememiş olsa da sürpriz cover'lar yaptığını okumuştum, Kylie Minogue'un meme kanseri olduğunun doğrulandığı gün verdiği konserde bir Kylie Minogue şarkısı çalarak hayranlarının sevgisini bir kez daha kazanmış ve kadın dayanışmasının çok güzel bir örneğini göstermiştir örneğin.

Pek çok ünlüyle, rock'n roll, edebiyat ve sinema dünyasının idolleriyle olan yakın arkadaşlığı, inançları, duygularını müziğiyle yansıtabilmesi, konserlerde yaptığı piyano şovları ve yumuşak sesiyle Tori Amos, müziğini sevmeseniz bile ilginizi çekmeye yetecek kadar ilginç bir kadın. Müziği de size ulaşabilmesi için tek yolu. Kendisini merak ediyorsanız, Ekşi Sözlük'ten, ordan burdan nasıl tecavüze uğradığını, dini inancını, eşini, çocuğunu okumaya ayıracağınız vakti bir albümünü edinmeye ayırın derim. En azından ilk fikrinizi müziği eşliğinde edinin. Şans vermeye değecek kadar hoş bir müziği var çünkü.

Kocaman Bir Beyefendi: Meat Loaf

2010-02-28T15:23:00.000-08:00

TNT'de Meat Loaf konseri yayınlanıyor an itibariyle ve benim "Yazı yazarken müzik dinlediğimde dikkatim dağılıyor." nidalarım kısıldıkça kısılıyor, yazı yazarken aynı zamanda konser izliyorum!

Bir haftadır Meat Loaf'la yatıp Meat Loaf'la kalkıyordum (hehe fesatlar sizi...) ve bir de üzerine TNT bir konserini yayınlayınca, hakkında bir iki şey karalamalıyım diye düşündüm.

1947 doğumlu ve asıl adı Michael Lee Aday olan Meat Loaf, çok iyi bir hard rock şarkıcısı ve bestecisi. Yaptığı müziğin klasik müziğe de çok yakın olmasıyla, otoritelerce Wagnerian rock diye bir terim üretilmiş Meat Loaf'un müziğini tanımlamak için. Bir Wagner hayranı olan Meat Loaf, şarkılarında uzun klasik müzik geçişlerine yer verir, kimi şarkıları operadaymışsınız gibi hissettirir kendinizi.

En iyi albümlerinden biri Bat Out Of Hell olan Meat Loaf, çok iyi ve çok uzun şarkı sözleri de yazar. Kimi şarkı sözlerinde hayatla dalga geçerken, aşkla ilgili de çok düşündürücü şarkılar yapmıştır. Upuzun şarkı sözlerini hızlı hızlı söyler, çok da değişik ve güzel bir telaffuzu vardır (üstelik Amerikan olmasına rağmen kesinlikle İngiliz aksanına yakın bir aksanla söyler şarkılarını).

2010'da çıkaracağı son albümü Hang Cool, Teddy Bear üzerinde çalışmaktadır şu aralar, nisan ayında çıkacağı söylenmekte, dahası, Queen'den Brian May'in de bir şarkıda kendisine eşlik etmek için stüdyoya girdiği de doğrulanmış.

Diskografisine burdan ulaşabilirsiniz ve Meat Loaf'u pek çok filmde de görebilirsiniz. IMDb sayfasındaki filmlerden ve dizilerden bazıları House M.D., Masters of Horror, Tenacious D in Pick of Destiny, Fight Club.

Pek çok şarkısını tavsiye edebilirim fakat Bat Out of Hell ve Bat Out of Hell II albümlerini edinmenizi şiddetle öneririm, yine de bir fikir edinmek için buyrun I'd Do Anything For Love'ın Beauty and the Beast temalı videosu:

En eğlenceli hard rock şarkıları için gidilmesi gereken adres Meat Loaf kesinlikle. İyi dinlemeler.

Black Sabbath - Sweet Leaf

2010-02-20T14:16:00.001-08:00

Babylon Zoo - Spaceman

2010-02-14T18:59:00.000-08:00

http://listen.grooveshark.com/#/s/Spaceman/2ws2MK

Bir Deep Purple Klasiği

2010-02-14T18:56:00.000-08:00

Siz çığlık atamıyor musunuz?

Sizin yerinize birileri gitarına çığlık attırıyor:

Sometimes I Feel Like Screamin'

Çiçek Çocukların Müziği

2010-02-13T09:15:00.000-08:00

Tabi bu bir müzik bloğu değil de bir sinema bloğu olsaydı daha uzun ve daha doyurucu bir yazı yazmam gerekirdi (ki aklımda olan bir yazı da rock'n roll filmleri yazısı) ama sadece soundtrack albümünden bahsedeceğim.

Filmi de izleyin tabi ki, hayatınızda izleyebileceğiniz en güzel, en doğru müzikal olur muhtemelen. Şarkılar da sizi altmışların çiçek çocuklarının dünyasına götürecek, dans etmenizi, düşünmenizi, bağırmanızı, ağlamanızı, neşelenmenizi sağlayacak. Hayatında bir kez olsun "Let the sunshine, let the sunshine in..." diye bağırmamış insan müzik dinlerken rock'n roll'u da, blues'u da, jazz'ı da ne kadar hissedebilir ki?

Aquarius ile başlayan filmin, soundtrack albümü de aynı şarkıyla başlıyor elbette, buyrun burdan giriş gazını alın, sonra önce filmi izleyin, sonra soundtrack'i indirin.

Bu da şarkı listesi: Hair Soundtrack

Aquarius'a, I Got Life'a, I'm Black/Ain't Got No'ya, Donna/Hashish'e, Hare Krishna'ya, Manchester'a, Colored Spade'e, Abie Baby/Fourscore'a ve tabi ki The Flesh Failures/Let The Sunshine'a çok dikkat.

Bırakın güneş içeri girsin.

(Albümdeki tüm şarkılar Galt MacDermot tarafından bestelenmiş ve sözleri Gerome Ragni ile Jim Rado tarafından yazılmıştır.)

Nick Cave ve Kötü Tohumlar

2010-02-12T15:41:00.000-08:00

Aşağıdaki yazıyı Dokuz Eylül Üniversitesi Rock Topluluğu forumu Deurock.net'te yazmıştım. Sonra bu blogda da hiç Nick Cave'den bahsetmediğimi hatırladım. Aynen copy-paste yapacağım ama sonra "copy-paste blogculuğu" gibi yorumlarla karşılaşmak istemiyorum olur da bir gün o forumdaki yazıyı görür bir takipçi, gelir emeğe saygı falan der, bilmez ordaki yazıyı da benim yazdığımı, baştan anlatmakta yarar var.

http://en.wikipedia.org/wiki/Nick_cave_and_the_bad_seeds

Nick Cave'i bir multi-müzisyen diye tanımlayabiliriz. Şarkı sözlerini yazıyor (zaten şiir ve roman da yazıyor kendisi...), şarkılara vokal yapıyor, bestelerini yapıyor, mızıka ve piyano çalıyor. Nick Cave & The Bad Seeds'in diğer bir ismi de Mick Harvey. Mick Harvey'in de melankolik besteleri ve onun da multi-müzisyenliği (davul, gitar, bass gitar, klavye çalıyor) (tıpkı ben ahaha ) Nick Cave'inkilerle birleşince, ortaya çıkan grup, insanı alaşağı eden besteler, Nick Cave'in mükemmel ses tonu ve sizi yer yer azarlayan, yer yer kulağınıza fısıldayan vokal tarzı, kimi zaman sinirli, çok zaman melankolik tonlar, insanüstü şarkı sözleri (kimi siteler Nick Cave & The Bad Seeds'in tarzı için art rock tanımlaması yapar), karanlık hikayelerle bezeli bir grup oluyor. Gruptan zamanla Mick Harvey ayrılıyor, çok kişi gelip gidiyor gruba devamlı değişiyor üyeler, sadece Nick Cave sabit kalıyor, gelip giden üyeler arasında Mick Harvey dışında en çok dikkat çeken isimler ise Blixa Bargeld ve Anita Lane. Anita Lane, Nick Cave'in sevgililerinden biri ve Bad Seeds'in şimdiye kadarki tek kadın üyesi, şarkı sözleri yazıyor grup için ve kimi şarkılarda back vokal yapıyor. Nick Cave, sevgilileriyle beraber müzik yapmaktan hoşlanmakta zaten. Murder Ballads adlı albümünde o zamanki sevgilisi PJ Harvey'le Henry Lee adlı bir düeti var mesela. Zaten o albüm pek çok düet barındırıyor, kendisi gibi Avustralyalı bir şarkıcı olan Kylie Minouge'la yaptığı düeti Where The Wild Roses Grow, çok ses getiren şarkılarından biri Nick Cave'in. Aynı albümde Death Is Not The End adlı bir Bob Dylan şarkısını Bob Dylan'la beraber söylüyorlar.

Ben çok seviyorum Nick Cave'i, piyanosuz şarkısının olmamasından ya da "Ay çok romantik, ah çok melankolik..." dediğim şarkıları yüzünden değil. Adam hissettiklerini ne kadar da güzel yansıtıyor müziğine. Ne kadar güzel öfkesini kusuyor, ne güzel romantikleşiyor, romantizmin içine bunalımı sizi hiç rahatsız etmeden katabiliyor. Şarkı sözleri çok vurucu, sesini çok güzel kullanıyor. Last.fm etiketlerine göre Nick Cave'in yaptığı müzik tarzı post-punk ve alternatif rock imiş. Bana sorarsanız bu tarz müziğe sadece Nick Cave tarzı denilebilir, ilk albümünden son albümüne kadar, albümlerin içlerindeki şarkılarda bile tutarlı bir çizgi yok, o albüm yaratılırken Nick Cave nasıl hissediyorsa, nelere kızgınsa onları dinliyoruz. O albümde ölüm kaygısı mı taşıyor Nick Cave, hepimiz taşıyoruz. Aşık mı olmuş? Hepimizi aşık ediyor. Saçmalayası mı gelmiş, saçmalıyor ve dinletiyor bize. Üstelik de çok güzel yapıyor. Psychedelic rock yapmadan, uzay sesleri çıkarmadan, The Doors gibi olmayan bir dilde, Çince'ye benzer bir bridge yazmadan, şarkılara beşer dakikalı sololar koymadan da saçmalanabileceğini gösteriyor.

Ayrıca Nick Cave'in yazdığı iki kitap Ve Eşek Meleği Gördü (And The Ass Saw The Angel) ve Bunny Munro'nun Ölümü (The Death of Bunny Munro) de Türkiye'de de bulunmakta. Nick Cave'i biraz daha anlamak için bu iki kitabı da okumanızı tavsiye ederim. Heheh bir de menajeri tarafından doğrulanmış bir rivayete göre (yani o zaman rivayet olmaz ama ) Nick Cave doğduğunda vücudunda kuyruğa benzer bir fazlalıkla doğmuş ve ailesi bu anormal durumdan dolayı oğullarından bir süre ürkmüşler. Evet gereksiz bilgimi de verdikten sonra artık konuyu açabilirim.

(Kişisel olarak şiddetle tavsiye edeceğim albümleri: Let Love In, No More Shall We Part ve Murder Ballads)

Akustik albümleri çok severim.

2010-01-26T08:30:00.000-08:00

O kadar severim ki akustik albümleri, artık normal bir şarkısına iki dakikadan fazla muhtemelen katlanamayacakken, Within Temptation'un An Acoustic Night At The Theatre albümü Winamp'ımdan düşmüyor.

Zaten akustik olunca şarkılar bambaşka oluyorlar, o havayı çok seviyorum, bakınız Eric Clapton, Layla.

Neyse, An Acoustic Night At The Theatre'a gelelim, akustik olmadıkları halleriyle bir Nightwish, bir Epica taklidi gibi görünen sevgili Within Temptation, bu haliyle bir Alanis Morisette, bir Anneke gibi... Önceden bildiğim ve çok da sevmediğim şarkılar, şu halleriyle olgunlaşmışlar, büyümüşler de gelmişler sanki.

Şarkı listesi:

01 - Towards The End
02 - Stand My Ground
03 - Caged
04 - All I Need
05 - Frozen
06 - Somewhere (Feat. Anneke)
07 - The Cross
08 - Pale
09 - What Have You Done (Feat. Keith
10 - Memories
11 - Forgiven
12 - Utopia (Feat. Chris Jones)

2010-01-22T10:41:00.001-08:00

4 Mart'ta Marillion geliyor Türkiye'ye diyorlar ama ne kadar doğru bilemem tabi.

Gelirse eğer ilk burdan duymuş olun ahaha.

Piano Tribute To Pink Floyd

2010-01-18T15:03:00.001-08:00

Comfortably Numb (A Piano Tribute To Pink Floyd)

Daha önce de bir post'umda bir Pink Floyd tribute'üne yer vermiştim gerçi.

Ama bu başka, bu komple albüm:

David Ari Leon adlı piyanist, üşenmemiş şunları piyanoyla cover'lamış:

Track Listing:
1. Comfortably Numb / David Ari Leon 3:21
2. Wish You Were Here / David Ari Leon 3:43
3. Shine on You Crazy Diamond / David Ari Leon 4:20
4. Money / David Ari Leon 3:54
5. Goodbye Blue Sky / David Ari Leon 3:10
6. Pigs on a Wing / David Ari Leon 2:36
7. Have a Cigar / David Ari Leon 4:00
8. Hey You / David Ari Leon 3:16
9. Us & Them / David Ari Leon 4:02
10. Mother / David Ari Leon 3:26
11. Brain Damage/Eclipse / David Ari Leon 5:02
12. Sail on the Steel Breeze / David Ari Leon 3:01

Auf Der Maur

2010-01-12T08:11:00.000-08:00

Melissa Auf Der Maur'u, Courtney Love ile birlikte müzik yaptığı Hole isimli punk grubundan ya da Smashing Pumpkins'ten hatırlayacaksınız.

Kendisi bu iki grubundan sonra solo kariyerini de devam ettirmekte.

Dahası, bir Black Sabbath cover projesi olan Hand Of Doom'da da sesini duyuyoruz kendisinin, böyle bir karizma, ses, bass gitar çalış bir araya bir daha kimbilir ne zaman gelir...

Kişisel olarak beğenimi Hand Of Doom ile daha çok kazanan Auf Der Maur'un sesinden Paranoid dinlemek isteyenler şöyle buyursun:

Tıkla

Pink is my new obsession.

2010-01-11T04:14:00.000-08:00

Aerosmith - Pink

Görülüp görülebilecek en eğlenceli rock kliplerinden biri.

Top Albums

2010-01-07T01:06:00.000-08:00

Dün bilgisayarımdaki Last.fm eklentisi sayesinde, en çok hangi albümleri dinlediğimi keşfettim. Birçoğuna şaşırmadım ama Tori Amos, Rolling Stones ve Eddie Vedder şaşırttı beni, sanırım şimdiye kadar edindiğim ev arkadaşlarımın dinlemelerinden kalan sonuçlar onlar da.

İstatistiki bilgi olarak "My Top Albums" listem:

Pink Floyd - The Division Bell
Mick Harvey - Two Of Diamonds
The Rolling Stones - Forty Licks
Whitesnake - Restless Heart
Tenacious D - The Pick Of Destiny
Janis Joplin - Greatest Hits
Pink Floyd - The Wall Cd 1
Queen - Greatest Hits
David Bowie - Singles Collection
The Beatles - Help!
Jimi Hendrix - Are You Experienced
Camel - Rajaz
David Bowie - The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars
Deep Purple - The Book Of Taliesyn
Tori Amos - Scarlet's Walk
Pink Floyd - Early Singles
Marillion - Misplaced Childhood
Scorpions - Acoustica
Queen - A Night At The Opera
Bulutsuzluk Özlemi - Zamska
David Bowie - The Man Who Sold The World
Guns 'N Roses - Chinese Democracy
Michael Schenker Group - Unplugged Live
The Beatles - Abbey Road
Richie Kotzen - Into The Black
The Piano Tribute To Pink Floyd
Camel - Stationary Traveller
David Gilmour - On An Island
Jon Lord - Sarabande
Pink Floyd - Wish You Were Here
Deep Purple - The House Of Blue Light
Robert Cray - Time Will Tell
W.A.S.P. - The Crimson Idol
Eddie Vedder - Into The Wild
The Beatles - A Hard Day's Night
Dio - Holy Diver
Pink Floyd - The Wall Cd 2
Deep Purple - Shades Of Deep Purple
Jamiroquai -High Times The Singles 1992 - 2006
Camel - Rain Dances

Peki ben buraya bu upuzun listeyi neden yazdım?

* Bu blogdaki müzik yorumları genelde bu zevklere sahip birisi tarafından yazılıyor da o yüzden.
* Last.fm adlı siteye üye olup, eklentisini bilgisayarınıza indirdiğinizde, siz de böyle bir analiz yapabilirsiniz kendi albüm arşivinize. Buyrun link.
* Aslında "Mp3 çıktı, mertlik bozuldu, kaset dinlemeyi bırak cd dinlediğim günleri bile özlüyorum, walkman'im ve kasedim bozulmasın diye kasedi içinden çıkarıp kalemle geri sarardım, fast-rewind tuşum hiç kullanılmazdı." geyiği yapmayı istiyorum, "Bir grubun diskografisini mp3 halinde müzik klasörünüze indirmeniz yetmez, dinleyin azıcık, özümseyin, anlayın, düşünün..." diye ahkam da kesmek istiyorum ama bu blogu sadece müzik haberleri ve tanıtımlarıyla dolduracağımı söylemiştim, bu ahkamlar ve geyikler kişisel bloğuma saklansın efendim.

Hala Last.fm üyeliği olmayan müzikseverlerin elini çabuk tutup üye olmalarını öneririm, herhangi bir internet sitesiyle uğraşmayı itici bulan, "sosyal ağ" amaçlı internet sitelerine büyük bir önyargıyla bakan bir sevgilim var ve kendisi tam anlamıyla bir müzik insanı. Last.fm en çok kullandığı site ve uygulama oldu kendisinin, dinlediğiniz şeylerin istatistiğinin tutulması, bu istatistiklere göre sevebileceğiniz yeni grupların size önerilmesi gerçekten güzel ve yararlı.

------

Pisces'in "Peki nerden bakıyoruz Last.fm'de en çok dinlenen albümlerimize?" sorusunun üzerine ise şu eklemeyi de girmem gerekti yazıya, Facebook'taki Last.fm eklentisi üzerinden bakmıştım ben fakat Last.fm'de muhtemelen ya "arşiv" linkinin içinde bir yerlerden bakılıyordur ya da Facebook'un Last.fm eklentisine özgüdür bu top albums uygulaması. Öyle olsa bile yine de Last.fm scrobbler'ını indirmeden ve Last.fm'e üye olmadan, Facebook eklentisinden de yararlanamıyorsunuz tabi. :)

İçimizdeki Progresif Rock Aşkı

2010-01-06T15:23:00.000-08:00

Progresif rock, belki de rock türleri içinde en sevdiğim tür. Dinlemesi ilk başlarda zor gelebilecek bir tür olmasına rağmen, müziğe saygı duymamı da ciddi anlamda sağlayan çoğu grup bu tarzda müzik yapmaktalar. Bugün birkaç progresif rock örneği vermeye karar verdim.

YES

70'ler prog-rock'ına en iyi örneklerden biri olan İngiliz grup Yes'i, müzik severler en çok Owner Of The Lonely Heart şarkısıyla biliyor olabilirler. Benim vermek istediğim örnek ise şu:

Yes - Roundabout

URIAH HEEP

Prog rock'a hard rock sosu yedirilince nasıl da tadından yenmez bir grup ortaya çıkabileceğinin en güzel örneği, rock'n roll'un İngiliz tekelinde olmasından dolayı (hehe) yine İngiliz olan bu grubun en güzel, en dinlenesi şarkıları Look At Yourself, Rainbow Demon gibi şarkılarıdır, birçoğumuzun bir yerlerden duyup da kimin olduğunu bilmediğimiz Lady In Black şarkısı da Uriah Heep'in şaşırtıcı bir şarkısıdır. Benim önerim:

Uriah Heep - Gypsy

THE ALAN PARSONS PROJECT

Kaptan Genjuro'nun en sevdiğim özelliklerinden biri, müzik ansiklopedisi gibi olmasıdır, bu yüzden bu blogda yazmasını teklif ettim fakat kendisi bu aralar Warhammer Online ile haşır neşir olduğundan pek blog yazmaya hevesli değil. Keşke bu grubu o tanıtıp şarkı örneğini de o verseydi aslında... Yine bir İngiliz progresif grubu olan Alan Parsons Project, Alan Parsons isimli bir ses teknisyeninin projesi. Öyle bir ses teknisyeninden bahsediyoruz ki, müzisyen, bestekar, Pink Floyd'un ve Beatles'ın albümlerinin ses teknisyenliğini yapmış biri var karşımızda. Hal böyle olunca kendi grubu da oldukça tatmin edici oluyor. (Kaptan Genjuro da TOWL'daki boss'unu kesince bu grupla ilgili bir yazı yazacağını söylüyor.) Old And Wise adlı şarkıyı bilmeyen prog rock dinleyicisi yoktur herhalde. (Çağan Irmak'ın da ilk yönetmenlik denemelerinden biri bu şarkıya ithaf edilmiş bir kısa filmdir bu arada.) Alan Parsons, edebiyata olan düşkünlüğü sayesinde de belli yazarlara ve kitaplara göndermeler yapmasıyla ve konsept albümler hazırlamasıyla da bilinir. Benim önerim:

Alan Parsons Project - The Turn Of A Friendly Card

RUSH

Rush'ta da karşımıza çıkan o kadar çok öğe var ki, sadece progresif rock grubu diyip geçmemek gerekir aslında, kökeni buram buram klasik rock'n roll'a dayanır Rush'ın, günümüzün bir çok progresif metal grubuna ilham kaynağı olmuş albümleri vardır. Özetle, Dream Theater dinleyin ve ardından bir de Rush dinleyin, ne demek istediğimi çok iyi anlayacaksınız. Üstelik Rush, Kanadalı bir grup, İngilizlerin arasından nasıl da sıyrılmışlar rock müzikte, hayret... Dinlenmesi gereken, ismini anmamız gereken çok fazla şarkısı vardır, Closer To The Heart, Freewill, Tom Sawyer, 2112 gibi... Benim önerim ise:

Rush - Animate

PINK FLOYD

Grubu tanıtmam için pek bir şey söylememe gerek yok sanırım, tanınmayan bir grup olduğunu düşünmüyorum. :) Hemen önerimi koyup kaçayım:

Pink Floyd - Fearless

MARILLION

Yine bir İngiliz prog rock grubu. Grubun vokalindeki isim Fish'in ses rengi ve şarkıları söyleyiş biçimi, diğer prog rock gruplarından farklı olarak Marillion'da vokali ön plana çıkarır. Güzel konsept albümleri ve insanın kendisine yakın bulabileceği naif şarkı sözleri vardır, en çok öne çıkan şarkıları Misplaced Childhood albümündedir ve Lavender, Sympathy gibi şarkıların yanında, benim önerim en popüler şarkıları olan:

Marillion - Kayleigh

EMERSON, LAKE & PALMER

Grup adı konusunda çok kasmamış olan üç yetenekli müzisyenden oluşan bir İngiliz grupla karşı karşıyayız: Keith Emerson (keyboards), Greg Lake (guitar, bass guitar, vocals) ve Carl Palmer (drums, percussion). Bazı yerlerde isimleri direkt olarak ELP diye geçer ve Palmer'ın gruptan ayrılmasından sonra yerine Cozy Powell'ın geçmesiyle yine ELP'yi bozmamaları da ilginç bir anekdottur. Yer yer caz müziği anımasatan şarkıları da vardır, From The Beginning, Nutrocker gibi şarkılarıyla beraber benim önerim:

Emerson, Lake And Palmer - Lucky Man

ELOY

Pink Floyd'a çok benzer besteleri vardır, yer yer saykodelik, yer yer progresif, bunların yanında bir de klasik rock'a dayanan şarkılarıyla aslında bir Pink Floyd'tan aşağı kalmamasına rağmen müzik dünyasında Pink Floyd kadar popüler olamamış bir grup. Bu grubun kökeni Almanya'ya dayanır, tarzlarıyla da ilgili Wikipedia'da "space rock" tanımı geçer, eğlenceli bir ayrıntı, grup ismini alırken bir bilimkurgu romanı olan Zaman Makinesi'nden esinlenmiştir çünkü. Önerim:

Eloy - Midnight Fight

CAMEL

Yine bir İngiliz prog rock grubu. Kişisel beğenimde Pink Floyd ve Uriah Heep'le beraber ilk üçlüyü oluştururlar progresif müzikte. Oldukça eski tınılı, oldukça güzel şarkıları var, şarkıları da çok değişken ruhlular üstelik, Lady Fantasy gibi, Ice gibi şarkılarla Never Let Go ve Spirit Of The Water gibi şarkıların aynı grubun besteleri olması çok şaşırtıcı gelir bana hep. Önerim ise elbette:

Camel - Rajaz

KING CRIMSON

İngiliz progresif rock grubu, bu türdeki grupların en iyilerinden birisi, benim yaş grubumdakilerin birçoğu anneleri ya da babaları vasıtasıyla bu gruba aşina olabilirler. In The Court Of The Crimson King ve I Talk To The Wind gibi şarkılarının da ismini anmak gerekir fakat önerim:

King Crimson - Epitaph

Bu yazıda, kendim henüz iyi bir dinleyicileri sayılmadığım için Jethro Tull'dan, çok güzel müzik yapan Shadow Gallery, Dream Theater, Ayreon, Pain Of Salvation gibi progresif metal gruplarından, gruplarından ayrılarak müziğe devam eden bu grupların üyelerinden (Ken Hensley gibi) de örnekler vermedim, şimdilik bu kadarı progresif rock için iyi örnekler olarak yeterli sanırım. İyi dinlemeler...

Yeni Eski Helloween Şarkıları

2009-12-30T12:32:00.000-08:00

Helloween'in yeni albümü Unarmed, internete düştü ve muhtemelen müzikmarketlerde de çok yakında boy gösterecektir.

Bu albüm eski Helloween şarkılarının yeniden düzenlenip kaydedilmiş hallerinden oluşuyor. Helloween olarak geçirdikleri 25. yıl kutlamaları için bu albümü hazırlamışlar.

Şarkı listesi şöyle:

01. Dr. Stein
02. Future World
03. If I Could Fly
04. Where The Rain Grows
05. Keepers's Trilogy
06. Eagle Fly Free
07. Perfect Gentleman
08. Forever & One
09. I Want Out
10. Fallen To Pieces
11. A Tale That Wasn't Right

Yepyeni olmuş bütün şarkılar, yeni düzenlemeler parmak ısırtacak kadar değişik ve güzel...

Helloween'in 2009 biterken herkese armağanı oldu bu yeni yıl hediyesi gibi.

Herkese iyi yıllar...

Floydian Memories

2009-12-12T14:48:00.000-08:00

Öncelikle buyrun.

Shadow Gallery'i geçen yıl vokalistlerinin kalp krizi haberiyle duymuş olabilirsiniz. Hala duymamış olabilirsiniz ve bu yazıyı okurken ilk kez karşınıza çıkacak olabilir. Ya da çok büyük bir hayranısınızdır, tüm albümlerini dinlemişsinizdir, seviyorsunuzdur ve Shadow Gallery ile beraber en sevdiğiniz gruplar Pain of Salvation ve Dream Theater'dır...

Ben bu saydıklarımdan hiçbir kategoriye girmiyorum Shadow Gallery ile ilgili olarak. Bir iki şarkısına çok ısındıktan sonra eski grubumun gitaristinden full diskografilerini istemiştim. Tyranny dışında hiçbir albümü de baştan sona dinlememişimdir herhalde. Spoken Words, Hope For Us ve Broken ile idare ettirmişimdir Shadow Gallery kültürümü.

Bir gün bir arkadaşım bir Rapidshare linki yolladı. "Shadow Gallery seviyordun sen..." diyerek. "Eh işte, yeni progresif metal gruplarını o kadar da sevmiyorum aslında, progresif rock dinlerim daha çok." dedim kendisine fakat arkadaşım "Hehe o zaman kesin indir zaten. Shadow Gallery'nin Pink Floyd medley'i bu." dedi.

Vay anasını dedim içimden nasıl yapmış olabilirler acaba. Birebir çalmışlardır yapabilmişlerse, onu da pek yapamamışlardır muhtemelen, Dream Theater'ın yaptığı sıçık cover'lar gibi ya da MTV Tribute'leri havasında bir başarısızlık örneği olacağını sandığım, şarkı 25 dakika olduğu için yüklü boyuttaki dosyayı indirmeye başladım yine de meraktan.

Daha inerken de içimden "Wish You Were Here'ı çalmışlardır, Comfortably Numb'ı, The Wall'dan bir iki şarkıyı çalmışlardır işte baştan sonra, neyse yine de güzel fikir medley fikri, zaten Pink Floyd'u seçmişler medley için, o bile güzel her şeye rağmen." diye notlarını da verdim bilmiş bilmiş. Metalciler ya abiler. Yapamazlar dedim. Gözden kaçırdığım noktalar vardı oysaki: Shadow Gallery iki klavyeci içeriyor grupta, gruptaki hemen hemen herkes vokal de yapabiliyor, herkes multi-müzisyen, birden fazla enstrümanı çalabiliyor, bir çok yeteneği var herkesin, öyle bir enstrümanı yarım yamalak çalarak ağızla beste yaparak grup kurmamışlardı...

Şarkı indi, ben tüm önyargılarımla birlikte şarkıyı Winamp'a attım, ilk şarkının Pigs On The Wing olmasıyla, o şarkıyla medley'e başlamalarıyla kalbimi çaldılar. Arkasından mükemmel bir geçişle Fearless geldi akustik olarak. Vokal sayısı ikiye çıktı, içlerinden biri daha vokal yapmaya başladı o şarkıda. Sonra Mother başladı, akustik hala... Bütün bu şarkıların çok ufak parçalarını alıp birbirinin ardından söylemeleri, bunu akustik olarak yapmaları kolaydı aslında ama geçişleri öyle bir ayarlamışlardı ki... Hayran kaldım, şarkı ilerledikçe arkadan gelen sample'lar, o an çalan şarkıdan çok daha alakasız başka Pink Floyd şarkılarından alınma konuşmalar, bir şarkının nakarat kısmı bitince başka bir şarkının solosunu çalmalar (Julia Dream'in ardından Comfortably Numb'ın solosunun gelmesi, Welcome To The Machine'i söylerlerken arkada The Wall'dan sample'lar olması...).

O kadar büyük, o kadar sanatsal bir iş yapmışlardı ki, gözlerim doldu şarkıyı dinlerken. Heyecanlandım resmen. Sevdiğim bir gruba bu şekilde saygı duruşunda bulunabilmek istedim. Pink Floyd seven herkese şarkıyı dinletmek istedim.

25 dakikalık bu akustik Pink Floyd potporisini yukarda verdiğim linkten dinleyebilirsiniz, içerdiği Pink Floyd şarkıları da sırasıyla: Pigs On The Wing, Fearless, Mother, Bike, Brain Damage, Goodbye Blue Sky, Point Me At The Sky, Your Possible Pasts, Shining On, One In The Crowd, Several Species of Small Furry Animals Gathered, Baby Lemonade, Welcome To The Machine, Summer of '68, Sheep, Julia Dream, Comfortably Numb, Cymbaline, Corporal Clegg, tekrar Mother, The Fletcher Memorial Home, tekrar Pigs On The Wing.

Ayakta alkışlanması gereken bir çalışma. Hayranlıkla, saygıyla, sevgiyle dinliyorum her aklıma geldiğinde, her aklıma geldiğinde başka bir ayrıntı keşfediyorum hala.

Shadow Gallery'i sevmek için başlı başına bir neden yani.

Yahoo Music Internet Radio

2009-12-12T14:23:00.000-08:00

Böyle bir şey buldum geçenlerde. Last.fm'in radyosu ücrete tabi olmadan önce büyük bir zevkle ve uzun süreli olarak kullanıyordum o radyoyu da zaten. Belli bir etiket yazıp belli türdeki şarkılar dinlemek, bir grup adı yazıp o gruba benzeyen grupları dinlemek çok hoşuma gidiyordu playlist hazırlamaya üşendiğim zamanlarda.

Meğer Yahoo'nun radyosu daha da önceden varmış, tıpkı bu mantıkla işliyormuş üstelik.

Last.fm radyosunun yerini tutacak en yakın radyo bu oldu benim için:

Burdan radyo sekmesinden ulaşılabilir, sol taraftan bir üst genre seçilip sonra çıkan epey doyurucu alt genre'lerden biri seçilebilir ya da kutuya bir grubun/şarkıcının ismi yazılır ve ona benzer şarkıcılar dinlenilebilir.

Örneğin epey bir süredir progressive rock radyosunu dinlemekteyim ve Genesis'ten Steve Vai'ye, Yes'ten The Move'a birsürü şey dinledim çok da mutluyum.

Best Wishes From Your Rock'n Roll Children

2009-11-30T05:13:00.000-08:00

Birkaç gün önce öğrendiğim haberi, kendi bloğumdan paylaşıp duygularımı orda yazıya dökmüştüm aslında ama bu blogda olması gerekiyordu bu yazının

Ronnie James Dio birkaç gün önce rahatsızlanıp hastaneye kaldırılmış ve kendisine mide kanseri teşhisi konulmuştu. Turneleri iptal edilmiş, web sitesinde "Dio bu ejderhayı yendikten sonra, ait olduğu, olmaktan en çok mutluluk duyduğu yere, sahnelere geri dönecektir." metni eklenmişti.
Az önce Facebook'ta bir arkadaşımın "Ronnie James Dio Cancer Support Group"a üye olduğunu, Kaptan Genjuro'nun da Rock'n Roll Children'ın bir live videosunu paylaştığımı gördüğümde duygulandım bir kez daha. Zira Michael Jackson'un ölmesiyle evet çocukluğumuz ölmüştü. Eğer Dio ölecek olursa içimizdeki rock'n roll çocukları da ölecek gibi geliyor bana. Dio orda bir yerlerde bir sahnede ordan oraya koşturmadıkça, o kısacık boyuyla sahnede harikalar yaratmadıkça, bir gün bir yerlerde Jack Black ile beraber bir videoda, bir programda görünüp bizi şaşırtmadıkça, eğlenceli röportajlar vermedikçe (Kendisine Bir Metalcinin Yolculuğu belgeselinde Gene Simmons'un "Mosh işaretini ben buldum." beyanıyla ilgili ne düşündüğünü sorarlar, Dio "Ona sorsanız nefes almayı da o bulmuştur." der, mosh'un anlamını açıklamasını isterler, hiç sandığımız gibi heavy metal, savaş gibi bir anlamının olmadığını, nazarı uzaklaştırma fikri ile büyükannesinin bulduğu bir yaşlı kadın batıl inancı olduğunu doğallıkla anlatır...), bir yerlerde Black Sabbath çaldığında dakikalarca süren "Dio'lu Sabbath mı daha iyiydi, Ozzy'li Sabbath mı?" tartışmalarında ikisinin de hala yaşıyor, hala müzik yapıyor olduklarının verdiği mutluluğu hissetmedikçe en azından benim bir tarafım eksilmiş olacak.

O yüzden henüz 20'li yaşlarımda Dio'yu kaybetmek istemiyorum. Stand Up And Shout!

"It's the same old song
You've gotta be somewhere at sometime
They never let you fly" demiş ya kendisi de o şarkıda zaten, aynen öyle efendim, o eski aynı şarkıyı söylemeye devam edeceksin, bir yerlerde olman gerekiyor kimi zamanlarda oralarda bir yerlerde... Öyle uçup gitmene de izin vermiyoruz.

Elvis'e Selam Olsun

2009-11-30T04:49:00.000-08:00

Ben yeni keşfettim bu Elvis cover'ını. Aylar öncesinde en sevdiğim Elvis Presley şarkısının Always On My Mind olduğunu fark etmiştim. Bu da Pet Shop Boys'un bu şarkıya yaptığı cover:

Pet Shop Boys - Always On My Mind

Deukampus Radyo

2009-11-29T13:16:00.000-08:00

Haftada iki gece (ne yazık ki belirli günlerle değil ama) saat on birden itibaren online olarak genelde rock'n roll ve heavy metal türevlerinin çalındığı bir radyo programı yapmaktayım. Eğer denk gelirse çalıyor olduğum günlerden birine adres şu:

http://www.deukampus.com/radio.htm

Time Makes Two

2009-11-21T08:30:00.000-08:00

Dün ve bugün, İzmir'de Efes Blues Fest vardı ve öğrenci biletlerinin bitişiyle beraber biz gidemedik. Oysa bu yıl gerçekten çok hevesli ve kararlıydık gitmeye.

Geçen yılki Blues Fest'e bir arkadaşım beni davet ettiği zaman "Ya aslına bakarsan o kadar da fazla blues bilgim ve ilgim yok, belli başlı şarkıları ve şarkıcıları biliyorum sadece, o yüzden bilmediğim şarkıları dinlemek yerine bildiğim şarkıları dinleyesim ve Deurock Queen gösterimine gidesim var." demiştim. Sevgili Ozan "Çok yanlış düşünüyorsun, çok şey kaçırıyorsun, bak seni hem blues'a daha da bir ısındırır, bak bu da sana bir önizlenim olsun da neler kaçırıyor olduğunu gör blues dinlemeyerek." dedi ve bana bir mp3 yolladı.

Robert Cray'den Time Makes Two'ydu şarkı. Henüz ilk gitar tınısını duyduğum anda aklım başımdan gitti diyebilirim. Benim bir şarkıyı sevmem için o şarkıda illa çok sağlam bir gitar solosu olması, vokalin sesinin süper olması, şarkının diğer şarkılardan farklı olmasına falan da gerek yok üstelik. İlk dinleyişimde sevdim mi seviyorum çok basit kimi şarkıları bile. Şarkının yarısına kadar bu ne duygusal, ne sakin, ne etkileyici şarkı diye yamulmuştum ki, bir de "incredible guitar solo" geldi. Sonlara doğru Robert Cray nerdeyse ağlıyorken ben de nerdeyse ağlıyordum abartısız.

Hayatımda dinlediğim en güzel şarkılardan biri bu şarkı. Sözlerini de anlayınca, üst sıralara iyice oturttum.

Hala blues konusunda engin bilgilerim yok ama o kadar hevesliyim ki artık daha çok blues dinlemeye. Sanırım bunun mimarı da Robert Cray.

Bu da çok güzel bir canlı versiyonu şarkının.

http://www.robertcray.com/

Kaptan Genjuro

2009-11-15T12:08:00.001-08:00

Bu blog ölü bir şekilde yatmakta iken, Kaptan'ı, burayı canlandırma konusunda yardımcı olması için davet ettim.

İyi yaptım iyi.

2009-09-03T04:02:00.001-07:00

Bu blog, benim kişisel müzik bloğumdur ve bundan sonra burda hayatımı etkilemiş, hayatımda önemli yere sahip olan şarkıları, müzisyenleri ve müzik haberlerini paylaşacağım.